ความสัมพันธ์ระหว่างขดลวดทั้งหมดและขดลวดที่ใช้งานอยู่สามารถเข้าใจได้ชัดเจนยิ่งขึ้นด้วยแผนภาพ นี่คือภาพประกอบแบบง่าย:
- คอยล์ทั้งหมด (N₁)– หมายถึงขดลวดทั้งหมดจากปลายด้านหนึ่งของสปริงไปอีกด้านหนึ่ง รวมถึงทั้งขดลวดรองรับและขดลวดที่ใช้งานอยู่ ในตัวอย่างนี้ จํานวนขดลวดทั้งหมดคือ 11
- คอยล์รองรับ (n₂)– ขดลวดที่ปลายแต่ละด้านที่ใช้สําหรับนั่งหรือติดตั้ง ซึ่งโดยทั่วไปจะไม่มีส่วนร่วมในการโก่งตัวแบบยืดหยุ่น จํานวนคอยล์รองรับโดยทั่วไปคือ 1.5, 2 หรือ 2.5 ขดลวดต่อปลาย ในตัวอย่างนี้มีขดลวดรองรับ 3 ขดลวดที่ปลายแต่ละด้านรวมเป็น 6 ขดลวด
- คอยล์แอคทีฟ (n)– ขดลวดที่มีส่วนทําให้เกิดการเปลี่ยนรูปยืดหยุ่นของสปริง เช่น ขดลวดที่มีระยะพิทช์สม่ําเสมอ จํานวนขดลวดที่ใช้งานอยู่เท่ากับขดลวดทั้งหมดลบด้วยขดลวดสนับสนุน ในตัวอย่างนี้ ขดลวดที่ใช้งานอยู่ = 11 – 6 = 5
- ขดลวดทั้งหมด (N₁):11 คอยล์ (ทุกขดลวด)
- คอยล์รองรับ (n₂):6 ขดลวด (3 ที่ปลายแต่ละด้าน)
- ขดลวดที่ใช้งานอยู่ (n):5 ขดลวด (มีส่วนร่วมในการโก่งตัวยืดหยุ่น)
ในทางปฏิบัติไดอะแกรมสปริงสามารถมีรายละเอียดมากขึ้น แต่หลักการพื้นฐานยังคงเหมือนเดิม
